Çiftçi Desteklenmeli

Çiftçi Desteklenmeli

Bir ülkenin gerçek gücü gökdelenlerinde, otoyollarında ya da teknolojik yatırımlarında değil; toprağında, üretiminde ve o toprağı işleyen insanlarında saklıdır. O insanların başında da çiftçiler gelir. Çünkü çiftçi yoksa gıda yoktur, gıda yoksa bağımsızlık da yoktur.

Bugün şehirlerde yaşayan milyonlarca insan, market raflarının hiç boş kalmayacağını varsayarak hayatını sürdürüyor. Ancak o rafların arkasında, sabahın ilk ışıklarıyla tarlaya çıkan, yağmurda, sıcakta, donda üretmeye çalışan çiftçilerin emeği var. Ne var ki bu emek, çoğu zaman yeterince karşılık bulmuyor.

Çiftçi yalnızca ekin eken biri değildir; aynı zamanda bir ülkenin gıda güvenliğini sağlayan stratejik bir aktördür. Savaşlar, salgınlar ve küresel krizler bize çok net bir gerçeği gösterdi: Paranız olabilir ama üretecek çiftçiniz yoksa aç kalırsınız. Gıdaya erişim, artık en az savunma sanayi kadar hayati bir meseledir.

Buna rağmen çiftçiler artan girdi maliyetleriyle boğuşuyor. Mazot, gübre, tohum, ilaç ve elektrik fiyatları her geçen gün yükselirken, ürün fiyatları çoğu zaman yerinde sayıyor. Gençler köyde kalmak istemiyor, tarım yaşlanıyor, üretim alanları daralıyor. Toprak boş kalıyor, umutlar azalıyor.

Oysa çiftçiyi desteklemek bir lütuf değil, bir zorunluluktur. Destekler yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanan geçici çözümler olmamalı; sürdürülebilir, planlı ve uzun vadeli politikalarla çiftçinin geleceği güvence altına alınmalıdır. Üretim maliyetleri düşürülmeli, alım garantileri sağlanmalı, küçük üretici korunmalıdır.

Ayrıca tarım yalnızca ekonomik bir faaliyet değil, aynı zamanda kültürel ve toplumsal bir değerdir. Köyler boşaldıkça sadece üretim değil, gelenekler, bilgi ve yaşam biçimleri de kayboluyor. Çiftçiyi ayakta tutmak, kırsalı ayakta tutmaktır; kırsalı ayakta tutmak ise ülkenin dengesini korumaktır.

Unutulmamalıdır ki tarımda dışa bağımlılık, gelecekte çok ağır bedeller ödetir. Bugün ithalatla çözülen sorunlar, yarın daha büyük krizlere yol açabilir. Kendi kendine yetebilen bir ülke olmanın yolu, kendi çiftçisine sahip çıkmaktan geçer.

Sonuç olarak, çiftçi desteklenmeden güçlü bir ülke olunamaz. Toprağı işleyeni görmezden gelen, yarını da görmezden gelir. Eğer soframızda ekmek olsun, çocuklarımız güvenle geleceğe baksın istiyorsak, çiftçiye hak ettiği değeri vermek zorundayız. Çünkü çiftçi üretirse ülke kazanır; çiftçi ayakta kalırsa millet ayakta kalır.